~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
σελίδες της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" συντάκτες: Πέτρος Σ. Αϊβαλής, Αγγελική Σπαθαράκη, Οδυσσέας Αϊβαλής, Πόπη Βερνάρδου, Πάρης Αϊβαλής.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~

~

 my-tips-collection

yfos

yfos
"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν' ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

"Αρκαδικό Βήμα": "ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΥ: "...από το στόμα της παλιάς Remington..."

Δείτε και στο: http://giannis-panou.blogspot.gr/
Κυκλοφόρησε το "Αρκαδικό Βήμα" με πρώτο θέμα : 
"Η τοπική κοινωνία της Μεγαλόπολης εκφράζει την αντίθεσή της "Οχι στην κατασκευή 
και λειτουργία Χώρου Διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων στη Μεγαλόπολη"
Δείτε ολόκληρη την εφημερίδα στη δ/νση: http://selides-arkadias.blogspot.gr/

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

I.M.Αρβανίτης - "Στην πλατάνα του Αγιώργη"

ΠΟΙΗΣΗ

Στην πλατάνα του Αγιώργη

Στον ίσκιο της αιωνόβιας πλατάνας του Αγιώργη, ο ώριμος Αστρινός –Αγιαννίτης ηρεμεί από το μόχθο, το άγχος της ζωής, και συνεπαρμένος από τις αναμνήσεις ξανανιώνει πιάνοντας μαζί της κρυφή, νοσταλγική κουβέντα: για το φευγάτο, αγύριστα πια, όμορφο κόσμο του μύθου και της λεβεντιάς, για τον ηρωικό εκείνο κόσμο της τραχιάς βιοπάλης, αλλά και κόσμο αρχοντικό σε ανθρωπιά…
Το ποίημα γράφτηκε κατά το 1964, μετά από την 4χρονη παραμονή μου στο Παρίσι.

«Ψυχής άκος»,[1] στης σκιάς σου το απαλόδροσο χάδι,
ματιών χάρμα στο ουρανόζωστο,
μεθύσι τραγουδιού καλοκαιριάτικο,
του τραγοπόδαρου[2] γλυκόλαλο σουραύλι
στης φυλλωσιάς σου τ’ ολοπαίχνιδο θρόϊσμα,
και «κύκλιων χορών»[3] ζευγαρώματα,
φωλιές οι καρδερίνες στα κλώνια σου,
φωλιές που τα όνειρά μας καρπίζουνε…
Εσύ σκλαβιά της καρδιάς μου και λύτρωση,
εσύ το ξημέρωμα, εσύ και το βράδιασμα,
ρήγισσά μου και μάνα μου,
            εσύ, του Αγιώργη πλατάνα, θεόχαρη!



                                                                                                            I.M.Αρβανίτης



[1] Ανακούφισμα της ψυχής.
[2] Ο αρκαδικός θεός Πάνας.
[3] Εθιμικά, του Αγιο-Δημητριού, χρονιάρα χινοπωριάτικη γιορτή, με το άνοιγμα των κρασοβάγενων και τη γευστική απόλαυση των νέων κρασιών, γίνονταν και οι γάμοι στο χωριό, κι έδιναν κι έπαιρναν δίπλες οι χοροί ολόγυρα στην πλατάνα του Αγιώργη, άλλοτε με τραγούδια κι άλλοτε με ζυγιές τα κλαρίνα και τα νταούλια. Υπόψη και τα «γυρίσματα τ’ Αγιώργη», κατά τα παλαιότερα χρόνια, δηλ. οι χοροί γύρω από την εκκλησία τη μέρα της γιορτής του βεβαίωναν τη συνέχιση παραδοσιακά των διθυραμβικών κυκλικών χορών γύρω από το βωμό του Διονύσου: αρχαίος θεός της άνοιξης ο Διόνυσος, χριστιανός άγιος της άνοιξης ο Αγιώργης.


__________
* Ο συγγραφέας Ιωάννης Μ. Αρβανίτης γεννήθηκε στο Άστρος από γονείς μικροαγρότες και μεροκαματιάρηδες. Δημοτικό και Ημιγυμνάσιο τελείωσε στο Άστρος και Γυμνάσιο στο Άργος και αποφοίτησε το 1942 από την Ακαδημία Τριπόλεως. Στη συνέχεια παρακολούθησε τη Μετεκπαίδευση των Δημοδιδασκάλων και το 1953 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Το 1965 απέκτησε Διδακτορικό Δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης/ Παρίσι, με υποτροφία του Γαλλικού Κράτους. Υπηρέτησε από το 1943 διαδοχικά σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης και, μεταξύ άλλων δίδαξε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή της  Κωνσταντινούπολης. Συνταξιοδοτήθηκε το 1981 ως Εκπαιδευτικός Σύμβουλος από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Κώστας Καρυωτάκης: "Η Χίμαιρα μιας ονειρευτής ζωής"


Τρίπολη, 1896-Πρέβεζα, 1928 

Μάταια προσπάθησε να λευτερωθεί από την πεζότητα της υπαλληλικής ζωής, άλλοτε έχοντας στο νου του, όπως αναφέραμε στα Απαντά του, ν' ασκήση στην Αθήνα ένα οποιοδήποτε άλλο βιοποριστικό επάγγελμα, έστω και ταπεινό, άλλοτε λογαριάζοντας να βρει ένα τέτοιο στο Παρίσι, ζώντας εκεί σ' ένα περιβάλλον που επίστευε πως θα 'ταν απολύτρωση γι' αυτόν.
Πάντα όμως θα περνούσε με τη χίμαιρα μιας ονειρευτικής ζωής, που ποτέ του δεν του ήταν γραφτό να ζήση. Κι ύστερα, ενώ μ' όλη την ψυχική του κόπωση ήταν υπόδειγμα εργατικότητας και ευσυνειδησίας, στάθηκε ο στόχος μιας σκληρής και συστηματικής καταδρομής, από την οποία μόνο με την τραγική του χειρονομία απαλλάχτηκε οριστικά. Πρόστιμα, αδικαιολόγητη μετάθεση από την Αθήνα στην Πάτρα, ώσπου του 'ρθε τέλος κι η χαριστική βολή: αποσπάστηκε από την Πάτρα στην Πρέβεζα.

Από την ιστοσελίδα 
Ανέκδοτες επιστολές του Καρυωτάκη:http://karyotakis.awardspace.com/epistoles/epistoles.htm